İçeriğe geç
30 Ekim 2026 · Konu: “Sevdiğiniz bir şiirin en çok etkileyen dizelerinin sizi götürdüğü his, anı, yer ya da hikâyesi”

İnsaf Et Anna!

Nuh Taş
Yazıyı dinle · yaklaşık 2 dk

Anlaşılmayı beklerken anlamaya yanaşmıyoruz ve buna karşılık hayat devam ediyor deme tavrımız da nefret edilesi. İçine bir böcek gibi kıvrıla kıvrıla düştüğümüz duygularımızdan çıkamadığımızda, “insaf yahu!” demiyor muyuz?

Pazar dağıldıktan sonra mahallenin en işlek caddesinde, elinde bez çantasıyla meyve sebze artıkları toplayan bir anneyi düşün. Onun yorgunluğunun, çaresizliğinin bizim dünyamızda hiç mi karşılığı yok? İnsan tüm kusurlarıyla insan kalabilme çabasında debelenip duruyor. Kirli ve nemli bir hayatın yükünü omuzlayıp, emeğinin karşılığını evine sıcak bir ekmek olarak götüremeyenleri de düşün. Sadece kendi bekleyişlerinin hayallerine sarılırken yara sarmayı da düşünemez miydik? Bir çift gözde huzur bulma isteğiyle kaçıp gitmek isterken, yorgunluklarımıza da bir plaj havlusu seremezmiydik?

Bunca yoksunluğun içinde merhametli insanların var olduğuna inanmak beni umutlandırıyor yine de. Anna, sana değil bu serzeniş. Kendime ve insanlığını unutmuş herkese.

İnsanın insandan yorulduğu zamanlardayız. Çaresizliğin köy ağası gibi ortalıkta gezdiği, nereden tutsak elimizde kaldığı zamanlar. İnsan bazen dünyaya duyduğu öfkeyi, sevdiği insana duyduğu özlemle aşmaya çalışıyor. O yüzden “işte böyle yaşıyoruz ve yaşamak da sana dair uzayıp giden bir özleme dönüşüyor.” dediği yerde bir nefes alabiliyoruz.

Bir şeyleri düzeltmek için çabalamaktan değil yalnızca; anlatmaktan, anlaşılmayı beklemekten, aynı acıların tekrar tekrar yaşanmasına tanık olmaktan yorulduğun an imdadımıza yetişiyor koşarak sarılma arzusu. İşte burada bir daha “İnsaf et Anna!” Çünkü sevmek de istiyorum. Dünyanın bütün kötülüklerini ortadan kaldıramayız belki, ama kendi dünyamız da bütün dünyadan bağımsız değil Anna!

Kendinden vazgeçmeye yaklaşmışken bir insandan vazgeçememek de var Anna. En kırılgan, en karanlık anları var eden bir canavara karşı savaşırken senden güç almak var. Dünyaya karşı bir direniş biçimidir ellerini tutmak Anna.

"Gözlerim biraz yorgun.
İçinde bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler,
bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler…
Bekleyişler Anna."

Yorum yazWhatsApp'ta paylaş

Bu konuya öteki yazarlar

Yasemin Akman
EllerEllerin, ellerin ve parmakların Bir nar çiçeğini eziyor gibi Ellerinden belli olur bir kadın Denizin dibinde geziyor gibi Ellerin…
Mustafa Kadoğlu
Mutsuzluk GülümseyerekMutsuzluk gülümseyerek gelir, adıyla süslenmiştir; Banliyö treninde rastladığımız Sınav saatini kaçırmış liseli kız, Hep kazanırsı…
Özlem Salt
Rota Yeniden Oluşturuluyor“Işıklar kırmızı yandığı zaman duracaksın.” Ellerim üşüyor.
Hatice Çiçek
İki Yarım Ruh"İstanbul'u dinliyorum gözlerim kapalı Önce hafiften bir rüzgâr esiyor,

Yorumlar

Henüz yorum yok. İlk yorumu sen yaz.

Yorum yaz

Yorumlar onaylandıktan sonra yayınlanır.

← Ana sayfaya dön

Her sabah 07:30'da, kutunuzda.

Günün konusu ve yazarların yazıları, tek mailde. Ücretsiz, reklamsız.