Rota Yeniden Oluşturuluyor

“Işıklar kırmızı yandığı zaman duracaksın.”

Ellerim üşüyor. Kulaklığımı düşmeyeceği bir açıyla kulağımda sabitlemek için adım atmıyorum. Sabahın erken saati; soğuk yüzüme, göğsüme en çok da ellerime vuruyor. Üzerimdeki montun içine biraz daha sokuluyorum. Ellerimi cebime koyuyorum. Yola devam etmeye hazırım. Önümde uzun bir şiir var.

“yalın kılıç bir kasım sabahını paris’te yaşadım
sokaklarda sonbahar şiirleri salkım salkım”

Aynı yerdeyim. Tavaf eder gibi aynı daireyi dönüp duruyorum. Tandoğan da olmasa nereye giderim? Bu servileri, çamları, söğütleri nerede görürüm? Neresi böylesi bir alçakgönüllülükle sunar bana kuş seslerini? Anıtkabir’in varlığı bir çekim gücü yaratıyor. Atam Fransızcayı ne güzel konuşurmuş, diye geçiriyorum içimden. Okuyabilseydi, “Ben ki cehennemde bir Allah gibi yalnızım.” dizesine vurulur muydu?

Bir gün Paris’e gideceğim. Elimde Attila İlhan’ın Kaptan şiiri haritası olacak. Belki beni anlayanlarla turlar düzenleriz. Yirmi beş damla gözyaşı içeriz. Tout va Bien Cafe’de mısralar yazarız. St. Vincent de Paul Kilisesi önünde bir otelde kalırız. Saat Kulesi her gece uykumuzdan uyandırır bizi. Küfür gibi huzursuz olduğumuz geceleri hatırlarız. Sabahları, çok renkli neşesi içinde bir kızcağızdan kahveler içeriz. Ölümü düşünürüz. Gidenleri sanki bir istasyondan uğurlamışız gibi gelir. Kendi ölümümüzü düşünürüz. İştahlı ve obur akan nehirlere söyleriz türkümüzü. Geceleri birbirimiz için dua ederiz. Yanında olduğumuz halde her zamankinden yalnız olduklarımıza söveriz. Ve yine kendimize döneriz. Yaşadıklarımızı hangi büyük dine sığdırdık, deriz. İçimiz kararır, ellerimizi göğe uzatırız. Artık çocuk olmadığımızı biliriz. Konuştukça susarız. Rastgele çekip gitmek isteriz.

Bacaklarım titriyor. Yürümekten, soğuktan, gözyaşından harmanlanan bir yorgunluğum var. Arabalar çoğaldı. Yolum daha çok kesiliyor. Kulaklığımı çıkarıyorum. İki simit almak ve eve gidip çay demlemek istiyorum. O sıcaklığı deli gibi istediğimi anlıyorum. Işığın yeşile dönmesini bekliyorum.

“Bana ancak sabahları telefon edebilirsiniz…”