Tür: Hikâye
Oysa ne çok insan girip çıkmıştı hayatıma..Birçoğunun varlığına sonsuz teşekkür ediyordum ve hepsinin yüzlerini hatırlayabiliyordum bir bir..Benimle sevgiyi, dayanışmayı, umudu paylaşmışlardı..Düştüğüm yerden daha güçlü bir şekilde kalkmayı onların varlığına borçlu olduğumu düşünürdüm her defasında..
Peki ya yaralarımın izlerinin kayıp silüetleri..Onlar..Onlara kızar küser ve oynadıkları kirli oyunlardan kaçıp gitmeyi tercih ederdim farkına varır varmaz..Ama..Ama bir tanesi var ki karşısında el pençe divan durur bir adım ötesine geçemezdim; ondan çok korktuğumdan..
Yine bir akşam yemeği..Masada yok yok..Duyan gelmiş; duyan gelmiş..Hepsiyle bir bir konuştum geçmişten gelecekten..Kovduklarım da oldu tabii; el ayak çekilince öpüşüp koklaşarak uğurladıklarım da..Ama o..Her gecemin yatılı misafiri..Kapıdan kovsam bacadan giren; masamın karşısına denk gelen duvarın üzerindeki aynanın içerisinden fırlar, bütün azameti ile küçücük bir çocuğu azarlar gibi bir bakışla beni izlerdi uzun uzun..Lokmalar lime lime dizilirdi boğazıma..Aksim, aksi bir adamdı kısacası..'Yine aynı soru: 'Bugün kendin için ne yaptın?
Hiçbir şey..Hiçbir şey değil mi?
Verebileceğin tek bir cevabın bile yok..Çünkü sen pısırık bir adamsın'
İçimde, dışımda, aynada her yerdeydi kendisi..Beni benim yerime yaşıyordu adeta..Hayatım onun hayatıymış gibiydi..Bir açığımı bir eksiğimi görmeyegörsündü..Zihnimin içinde tepinir dururdu fütursuzca..
Bugün; bugün onu yenmeliydim alt etmeliydim..Ne zamandır şöyle düşünüyordum 'Ondan kurtulmalıyım; onu etkisiz hale getirmeliyim; yıllardır kanımı emen beni sürekli aşağı çeken bu canavardan kurtulmalıyım'..
Tabağımın yarısını henüz bitirmiştim ki sanki kontrolümün dışında gelişen bir enerji ile doğrulmuştum masadan..Hızlı hareket edersem korkusundan kaçıp kaybolabileceğinin düşüncesi ile ağır ağır ilerliyordu gerilmiş gövdem aynanın karşısına..Bakışlarım bakışlarına kilitlenmiş hipnoz etkisi yaratmıştı onda..Ciddiyetimi analiz etmeye çalışırken korkunun ip uçları kendini gizleyemiyordu yüz hatlarında..Yaklaştım, yaklaştım, yaklaştım ve dedim ki gözlerinin içine dik dik bakarken 'kontrol bende artık; aramızda korkacak biri varsa o da sensin..Bu hayat benim; ve senin aşağılık kompleklerine yenik düşürmeyeceğim onu..
O andan sonra huyu suyu değişti bizimkinin..Babam oldu annem oldu abim oldu zaman zaman..O ucubeden geriye bir dost bir yaren kalmıştı artık..Ne zaman başım ne zaman kalbim sıkışsa sırtımı sıvazlar 'yol uzun yolcu sağ ve yalnız değildir' der olmuştu..
Şebi-i Yelda'nın koynunda birlikte uyuduk dün gece ve hâlâ uykuda olmalıyız ki ne bir uyanan var o uykudan ne de sedası duyulan..
Yorum yaz