O günün yazıları
Mustafa KadoğluSungurlu’da Bir MolaYarı uykulu bir ses ile iç ses: -Moladayız galiba.. -Sungurlu mu burası.. -Evet Sungurlu..Devamını oku →Yasemin AkmanMolaMuavinin “30 dakika ihtiyaç molası.” diyen sesiyle açtım gözlerimi. Ne kadar zamandır uyuduğumu hesaplayamadım, saati seçemedi gözlerim. Nerede olduğumuzu anlamaya çalıştım. Anlık zaman ve mekân kaybının ardından taşlar yavaş yavaş yerine oturdu, ben yavaş yavaş kendime geldim.Devamını oku →Nuh TaşCam Kenarı, Lütfen!Cam kenarında geçen bir otobüs yolculuğu sadece bir yolculuk değildir. İçe dönük öz eleştiri ve arınma terapisi bilete dahildir. Karton bardağın yarısı dolu sıcak suya atılan sallama çayın demlenme süresini kaçırıp zift gibi bir çay elde etme workshop'u da dahildir. Kek ikram, kahve ikram, su ikram. Minik çaplı bir Aspava şovu da izleriz. Sürpriz olarak horlayan yolcu, magmadan ısınan kalorifer, ayak kokusu, çalışmayan priz, ağlayan bebek… Kış ortası, gece yarısı. Tüm koltuklar dolu. Yaz dönemi için sürprizler değişebiliyor. Bilet parasına göre dolu dolu bir organizasyon.Devamını oku →Özlem SaltDumanOtobüsler de olmasa kim uğrar ki buralara? Biraz dalmışım. Ayaklarımı katlayarak oturmaktan uyuşmuş her yerim. Yine o ses. Yurdun her yerini ele geçirmiş bir çabukluk: “Kaptanınız yarım saat çay ve … (…) Dinlenme Tesisleri (…) iyi yolculuklar dileriz.” Bu kadar hızlı ne söylüyor, ayılamadım sanırım.Devamını oku →Hatice ÇiçekKaçışOtobüs terminalinde, ilk gördüğüm yazıhaneye girip “İlk otobüs nereye?” diye soruyorum. Biletimi alıyor ve hiç bilmediğim bir şehre doğru, anlık bir kararla yola çıkıyorum. Hiçbir pişmanlık duymamak için kulaklığımı takıp müzik dinliyor, zihnimdeki sesleri susturmaya çalışıyorum.Devamını oku →
Sizden gelenler
Bu konuya henüz okur yazısı yok. İlk sen yaz; seçilen yazılar burada yayınlanır.