Devrinin çok ötesinden bugüne bakan, o keskin ve umut dolu mavi gözlerin feriyle selamlarım seni Paşam.
Bugün masamın başında oturmuş, sokaktaki insanları, ekranlarda akıp giden o gürültülü dünyayı ve içinde yaşadığımız şu karmaşık zamanları izlerken içimden sana bir mektup yazmak geçti. Sana "Atatürk" demekten öte, bu toprakların en zor anında elini taşın altına koyan o insana, o dâhinin kalbine birkaç kelime fısıldamak istedim.
Biliyor musun, senin "en büyük eserim" dediğin bu memleket bugün yine bir sınavdan geçiyor. İnsanlar bazen yoruluyor, bazen umutsuzluğa kapılıyor, bazen de etraftaki o gürültünün içinde pusulasını kaybediyor. Ama ne zaman başımızı kaldırıp senin açtığın yola, bıraktığın o devrim mirasına baksak, içimizdeki o sönmeye yüz tutmuş ateş yeniden harlanıyor. Çünkü biz biliyoruz ki; imkânsız kelimesini lugatından silmiş bir adamın torunlarıyız.
Sen Samsun'a çıkarken arkanda sadece bir ordu değil, inançtan örülü bir milletin kaderini taşımıştın. Bugün de bize düşen; o inancı bu çağın karmaşasında kaybetmemek, akılla, bilimle ve sevgiyle bu ülkeyi sırtlamaya devam etmek.
Rahat uyu Paşam; o mavi gözlerdeki ışık hâlâ bu topraklarda yaşayanların kalbinde parlıyor. Seni bugün de, yarın da hep o büyük özlem ve minnetle anıyoruz.
Yorum yaz