Haydarpaşa’da Uyanmak

Bazı sesler duyuyorum; gözlerimi açmakla açamamak arasında gidip geliyorum. Sesler gittikçe artıyor. Gözlerimi bir açıyorum: Aman Allah'ım, burası neresi acaba?

Kendime gelmeye çalışıyorum. Etrafımda koşturan insanlar… Kimi telaşlı, kimi üzgün, kimi heyecanlı… Ağlayan çocuklar, yürümekte zorlanan yaşlılar… Etrafıma baktıkça buranın bir tren garı olduğunu anlıyorum. Hep merak edip gelmek istediğim Haydarpaşa Tren İstasyonu'nda olduğumu fark ettim. Acaba neden buradaydım? En son hatırladığım, bir seyahate çıkmak üzere olduğumdu. Uykum sırasında buraya nasıl geldiğimi hatırlamıyorum.

Yanımda kimse yoktu, aslında etrafta çok insan vardı. Yalnızlığın hüznünü bastırıp insanları izlemeye başlıyorum. Şunu fark ediyorum o sırada: Bugüne kadar insanları hiç gerçekten fark etmemişim. Yüzlerine baktıkça neler hissettiklerini anlamaya çalışıp onları dinlemeye koyuldum.

Yanımdan bir kadın geçiyor, ağlıyordu. Birisinin vefat haberini almış, telefonla konuşuyordu. "Keşke görebilseydim, dün beni aradı; 'Sonra konuşurum, şimdi işlerim var' diye açmadım" diye diye ağlıyordu. Başka biri eşiyle tartışıyordu; eşinin çok çalışıp kendilerine karşı ilgisizliğinden yakınıyordu. Yaşlı bir amca, yanında kimsenin olmadığını, çocuklarının ayda yılda bir telefonla aradığını başka bir yaşlı amcaya anlatıyordu. Bunun yanında bir yerlere yetişmek için koşan telaşlı insanlar…

Kendi kaybolmuşluğumu, tren garında tek başıma kaldığımı unutup insanlara üzülmeye başladım. İnsanların hayat telaşına düşerken sevdiklerini ve kendilerini ihmal ettiklerini gördüm. Arada bir durup şöyle bir bakmak, düşünmek, dinlenmek, nefes almak, sevdiklerine ve kendine zaman ayırmak, hiçbir şeyi ertelememek gerek diye düşünürken, koşarak yanıma gelen birinin ayak seslerini duydum. "Çok şükür kaybolmamışsın, buldum seni!" dedi kaç yıllık yol arkadaşım ve beni tutup çekiştirmeye başladı. Yıllardır beraber olduğumuz arkadaşım bulmuştu beni. Nerdeydin? Beni niye unuttun? diye soruyorum ama tabii ki beni duymuyor. Beni valizini nazikçe tutup tren vagonuna doğru sürüklüyor.

Düdük sesi ile beraber tren gıcırdayarak hareket ediyor. Yeni yerler ve yeni hayatlara doğru yol almaya başlıyoruz.