O günün yazıları
Özlem SaltŞeker PembesiGünlerdir buradayım. Garın en sakin, kuytu köşesinde kaderine terk edilmiş bir halde bekliyorum. Beni kimsenin merak etmeyeceğini buraya geldiğim ilk günün sabahında anladım. Neden merak etsinler ki ben hatırlanmak istenmeyen bir olayın şahidiyim sadece.Devamını oku →Yasemin AkmanYolculukUzun zaman sonra yeni bir yolculuğun heyecanı var içimde. Bu kez aynı yerde çok uzun süre kaldım. Bir yerde bu kadar sabit kalmak hiç benlik bir şey değil. Varoluşsal sancılar yaratıyor benliğimde. Kendimi işe yaramaz, evrende boşuna yer kaplayan, kendisine ve çevresine faydasız bir "şey" gibi hissediyorum. "Şey" diyorum çünkü bu hâldeyken kendimi neye benzetsem ona haksızlık yaparmışım gibi hissediyorum.Devamını oku →Nuh Taşİçimdeki Ağırlık, Hayallerimdeki BoşlukKendi hayatımı kurmak istediğim zamanları hatırlıyorum. Kimseye muhtaç olmak istemediğim günlerin hayali ile geçen zamanlar. İlk ailem çok kalabalıktı. Neredeyse her hafta bir yolculukta buluyordum kendimi. Düzenli bir yol hikâyem olmuyordu. Yazdan yaza bir deniz, kıştan kışa bir kar tatili mesela. Bayramlarda memleket ziyaretleri en sevdiğim yolculuktu. Çünkü tüm aile aynı yere gittiği için sürpriz bir yolculuk olmuyordu.Devamını oku →Mustafa KadoğluYâre SöylemeTren istasyonunun kayıp eşya deposunda bir saz ile bir bavul sohbet halindedirler.. Saz: Hoş geldin bavul kardeş.. Allah kurtarsın..Devamını oku →Hatice ÇiçekHaydarpaşa’da UyanmakBazı sesler duyuyorum; gözlerimi açmakla açamamak arasında gidip geliyorum. Sesler gittikçe artıyor. Gözlerimi bir açıyorum: Aman Allah'ım, burası neresi acaba?Devamını oku →
Sizden gelenler
bu konuya 1 yazıOkuyucuların aynı konuya yazdıkları.