Yâre Söyleme

Tren istasyonunun kayıp eşya deposunda bir saz ile bir bavul sohbet halindedirler..

Saz: Hoş geldin bavul kardeş.. Allah kurtarsın..

Bavul: Hoş bulduk saz arkadaş.. amin amin hepimizi de; bizimki birazdan

düşer..

Saz: Hı hı.. Kesin.. Diyeee diye 4. yılımı tamamlıyorum..

Bavul: En geç bu akşam gelir..

Saz: Ne taşırsın içindeki bu kadar emin olursun bre arkadaş..

Bavul: Gelinlik var içimde.. yarın da düğünü var bizimkinin.. Amaaan kendi

bilir canım.. Ben biraz kestireyim o gelene kadar.. Uzun bir yolculuktu.. Çok

yorgunum..

Saz: kafa sesi ile hafif özlem, hafif alaycı bir ses ile ‘benimle çalınan ne

gazeller ne türküler unutulup terkedildi..

Bavul: Efendi; duyamadım..

Saz: Duyarsın duyarsın; yakında duyarsın bavul kardeş..

Bavul: Uyanıklıkla uyku arasında ‘hıı hı’ der ve uykuya geçer..

Saz: Bir ayrılık türküsünü kendi çalıp söylemektedir..

Bavul: Sahibinin asla geri gelmeyeceğini işaret eden bir kâbusun sancısı

ile uykusundan hıçkıra hıçkıra uyanır.. Gözünü açtığında sahibinin ellerinde

evlerinde doğru yürümektedirler.. Tam mutluluktan havaya uçacakken saz

arkadaşı gelir aklına hayaline.. hayalinde saz türkü söylemektedir..

*Seher yeli bizim ele gidersen

Nazlı yâre küstüğümü söyleme söyleme

Ne hallara düştüğümü sorarsa

O yâr beni sorarsa o yâr beni sorarsa

Bağrıma taş bastığımı söyleme

Ona söyleme yâre söyleme söyleme

Bağrıma taş bastığımı söyleme yâre söyleme