Tür: Hikâye
Radyoda 'Tarkan'ın Selam ver' şarkısı çalıyordu..Dışarıda bardaktan boşalırcasına bir yağmur..Köye varmama sadece on kilometre kadar bir mesafe kalmıştı..İçkale tüneline girmek üzereydik..Nasıl bir yağmursa taa tünelin içinde bile yer yer şu birikintileri görülebiliyordu..Önümdeki aracı sollamaya çıkmıştım..O da sağa yanaşarak hızını kesip bana yol vermişti..Karşı şeritten bir ot kamyonu freni boşalmışçasına üzerime doğru geliyordu..Zihnim saliselerle yarışıyordu…
…
Saliseler..ekleşip ekleşip saatlerle günlerle aylar yıllarla bir olup Sekiz yıl altı ay on gün 21 saat olarak karşımda duruyordu..Tekerlekli sandalyemin şarjını dün gece fullemiştim..zamanın aksi yönüne doğru hızla ilerliyordum..O güne o saate o an'a doğru ışık hızında varmaya çalışıyordum..Olayın gerçekleştiği noktaya varmıştım..Ot kamyonu bir yana; kullandığım araç öbür yana savrulmuştu..Ve ben aracın dışında asfalta uzanmış gökyüzünde dolunayı seyrederken donakalmış gözlerimle ilk yardım ekiplerinin tüm müdahalelerine anlamlar kazandırmaya çalışan kendime şunu söylüyordum..'yine geleceğim yine karşılaşacağız'
Yaralı ben ise bana
'Geriye biraz daha geriye git lütfen; bütün bunlar olmadan önceki zamana'..
'Tamam' dedim 'deneyeceğim .. Sen sakin ol..Bak yeterince kan kaybettin zaten'
Sonra işe koyuldum..Yani daha doğrusu biraz daha geriye gitmek için yola koyuldum..İlerledim biraz daha ilerledim..Ama şarjlı tekerlekli sandalyemde bir sorun vardı..Eskisi gibi hızlı değildi..Önümdeki aracı solladığım ve büyük çarpışmanın gerçekleştiği an'a kadar gelmiştim..Sonra tekerlekli sandalyemin şarjının bitmek üzere olduğunu fark ettim..
Uyandığımda ise annem
Sondamın idrar torbasını boşaltmak için uğraşıyordu…
Yorum yaz