Tür: Hikâye
Kettle de ki kahve suyum kaynamak üzereydi..Aklıma günlük gazetemin dağıtıcı tarafından çoktan posta kutuma bırakılmış olabileceği geldi..Kahvemi hazırlayıp berjer koltuğumun yanıbaşındaki sehpanın üzerine koydum..Sonrasında posta kutuma yöneldim..Gazetemi alıp yıllardır süregelen rutinimi gerçekleştirmek için oturdum..Kahvemden bir yudum aldıktan sonra gözüm ilk sayfadaki manşete takılıverdi..'Gelecek gelmeyecek' …İlginç bir başlık..Tam sayfa okuyabilmek için gazetemin kanatlarını sonsuza dek açtım..Ansızın ayaklarımın üzerine düşen bir zarfın üzerinde 'Lütfen beni oku' yazıyordu..
Bir öncelik belirlemeliydim iki başlık arasında.. Çok kısa süren çatışmanın sonunda 'Lütfen beni oku' galip geldi..Zarfı açıverdim ve mektup benzeri bu yazıyı okumaya başladım..
'Merhabalar Muhsin Bey…
Bugün okuyacağınız gazetenin manşet yazısını okuduktan sonra sizden bir ricam olacak..Çarşamba günü saat 15:00'da Cebeci Asri Mezarlığı'nda 12. bölüm C sırası 136 no'lu mezarlığın başında gelseniz de gelmeseniz de sizi bekliyor olacağım..Bu benim için çok önemli; sizin için de büyük bir serüven haline dönüşebilir..Uzun yıllardır her hafta düzenli olarak yazdığınız köşe yazılarını takip ve beğeni halindeyim..Hikâyemin sizi de bire bir ilgilendiren kısmına dair bir merakınız varsa o günkü randevuya gelmeniz önemle rica olunur'..
Bir anda avucumdaki kahvenin soğukluğunun da hayretini hissederek kendime geldim..
-Kimdir bu? Ne demek istiyor? Gazetedeki yazı ile ne ilişkisi var? Randevu mu? Mezarlıkta mı?
Mektubu sehpanın üzerine koyup gazeteye gazetedeki manşete odaklandım..
'Gelecek gelmeyecek'
Bla bla bla..
Akademisyen bir kadının hayatından, dün itibarı ile biyolojik yaşamının son bulduğundan ve eserlerinin bilim ve sanat adına ne kadar kıymetli olduğundan bahsediyor..Yazar yazısını bilindik bir şarkının sözleri ile sonlandırmıştı…
'Bekledim de gelmedin, sevdiğimi bilmedin
Gözyaşımı silmedin, hiç mi beni sevmedin
Söyle söyle
Hiç mi beni sevmedin
Bir öpücük ver bana, yalvarıyorum sana
Bir busecik ver bana, yalvarıyorum sana
Beni kucaklasana, kollarına alsana
Söyle söyle
Hiç mi beni sevmedin
Söyle söyle
Hiç mi beni sevmedin'
Böyle bir gün tahayyül etmemiştim..Çok eski yıllarda olduğu gibi bilinmezlikler ve kaos..Unutmuşum..Nasıl davranmalı? Oraya gitmeli miyim? Beni ilgilendiren kısmı ne ola ki? En iyisi Leyla'ya danışmak..Tek başına alınacak kararlar değil bunlar. Onu aramalıyım..
Yorum yaz