O günün yazıları
Mustafa KadoğluBir Meşe’nin Son GünüTür: Hikâye Günün ilk saatleri itibarı ile gövdesinde 256 karınca 182 örümcek sekiz kuş ve 2 de sincap'a evsahipliği yapmakta olan koca meşe ağacı şöyle düşündü kendi kendine:Devamını oku →Hatice ÇiçekBir Ben KaldımKaç yıldır buradayım, sayamadım dostlar. Bir zamanlar her yanım ailemle, arkadaşlarımla çevriliydi. Şimdi ise çitlerle… Bir ben kaldım burada, bir ben…Devamını oku →Yasemin AkmanYaşamak Bir Ağaç GibiSabah ezanının huşusuyla başladım güne, her zamanki gibi. Dualarımı bu çarşıdan ekmek yiyen tüm esnafa yolladım, sonra da çocuklara. Çocuklar kıymetli… Onlar olmadan bu çarşı çok keyifsiz. Saatlerce bisiklete binip dilleri bir karış dışarıda gölgeme sığınmaları yok mu? Sonra da güle oynaya birer gazoz içmeleri… Ben onların şen sesleriyle olduğum yerde dünyayı geziyorum. Her şeyi onlardan öğreniyorum, mutlu oluyorum.Devamını oku →Nuh TaşAlemdar’da Var Bir AğaçKalabalık bir caddenin gürültüsü içinde, tramvay raylarının ve duvarların arasında sıkışıp kalmıştım. Şehrin hiç bitmeyen telaşı benim kaderimdi. Uzaklardan gelen ıhlamur ve çiçek kokularına karışan mazot kokularının içinde nefes almaya çalışıyordum.Devamını oku →Özlem SaltSizden Razıyımİnsanlar türlü türlü. Üç yüz yıllık hayatıma hatırı sayılacak kadar çok gözlem sığdırdım. İnsanlara akıl sır erdiremedim.Devamını oku →
Sizden gelenler
Bu konuya henüz okur yazısı yok. İlk sen yaz; seçilen yazılar burada yayınlanır.