Tencere yemeği mi? Bu cümleyi ilk duyduğumda annemin kucağında keyfim yerindeydi. Hem anne kucağı rahatlığı hem de güvenli beslenme alanındayım. Fakat sürekli tencere yemeği de yemem konusunda tartışmalar oluyordu. Yeni yeni dik oturmaya başlamıştım. Bazen masada babamın iştahla kaşıkladığı şeyleri merak ediyordum. Elime verdikleri kaşığın sadece oyun oynamakla alakalı bir şey olmadığını fark etmeye başladım. Masaya elimdeki kaşığı vurmaya başladım ki o yedikleri her ne ise bana da versinler. Bir parça yahu, minik bir parça verin de şu merakımı susturayım. Ama yok. Ağzıma götürdüğüm her şeyi anında geri alıyorlardı. Ne kadar zoruma gidiyordu anlatamam. Basıyordum çığlığı. Elimden ne gelirdi başka.
6 ay 7 ay böyle geçti. Bir şeyler değişiyordu ama. Yumuşacık şeyler vermeye başladılar. Annem iyice eziyordu bana vermeden önce. Ve kaşığı asla bana vermiyordu. Masaya döküyormuşum, üzerimi kirletiyormuşum, yeni halıyı berbat etmişim. Aklımda hep o tencere yemekleri vardı. Bazı günler ev dolup taşardı. Değişik yüzlerle tanışıyordum. Beni seven, öpen, yukarı atıp tutan, agucuk bugucuk konuşan yeni karakterler. Oturduğum köşeden hepsini izlediğim bir gün anneme o kalabalıktan yaşlıca birinin artık kabak, patates, havuç püresinin yanında yemeklerden de verebileceğini söyledi. Gözlerim büyüdü. Yoksaaa tencere yemeği mi geliyordu. Amcası, amcası, bak şuna diye beni gösterdikleri ergen bir tip bana "hiç merak etme yeğen, seni kebaba götüreceğim. Adanalı olduğunu öğreneceksin." dedi. Ulan! Daha tencere yemeğini tatmamışken bir de bu kebap çıktı.
Zaman da geçmiyor. Daha 8. aydayız. Yani annem sürekli bunu söylüyor gelene gidene. Çişim, çişimin rengi, bezler, kime benzediğim, bağırışlar ağlamalar, uyuyamadığım geceler, içimdeki şişlik. Yahu ne hayat ama.
Anne kucağında beslendiğim o rutin ve güvenli alanım yemek masasında tatmaya başladığım yeni lezzetlerle daha keyifli hale geliyor sanki. Merakımı durduramıyorum. Annemi izlediğim o mutfak koşturmaları, yine toplanan o kalabalığa verilen yemekler. Yemeklerin garip isimleri. Nereye düştüm diye sorguluyorum kendimi. Şu ana kadar iyi gidiyor. Fakat aklımda, zihnimde ve evde sık sık konuşulan şu mangal partisini aşırı merak ediyorum. En çok da Adana Kebap!
Yorum yaz