“Öğretmenler! Cumhuriyet sizden; fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesiller ister.”
Mustafa Kemal Atatürk
O günün yazıları
Nuh TaşEy Türk GençliğiKaçıncı dersin teneffüsüydü hatırlamıyorum; ikinci sınıftayım. İlkokul ile mahallemizin lisesinin ortak kullandığı bahçede koştururken, duvar dibinde toplanmış liseli abilerin ve ablaların ellerindeki kâğıtlardan gururla "Ey Türk Gençliği…" diye başlayan metni okuyuşlarını hayranlıkla izlemiştim. Duyduklarımdan aklımda kalanları mırıldana mırıldana koşturmaya devam ediyordum. Okulumuzun ve okul bahçemizin her bir köşesi bayraklarla donatılmıştı. Şenlik havası esiyordu her köşeden.Devamını oku →Özlem SaltCumhuriyetHava ayaza durmuştu. Sabahları kırağı düşmüş yollarda yürürken son tören provasının sorunsuz geçmesi için büyük bir hassasiyet gösteren öğretmenimiz hakkında konuşurduk. Ben ona hayrandım. İleride onun gibi bir öğretmen olmak istiyordum. Hüseyin, öğretmenin kızmasından endişelenir ondan biraz çekinirdi. Fakat yine de öğretmenin gözlerinin içine bakardı. Anlattığı her şeyi su içer gibi dinlerdi. Cumhuriyet, Hüseyin’le bana aydınlık bir öğretmen fikri hediye etmişti.Devamını oku →Mustafa KadoğluOnun Bizi KoruduğuOkuma yazmayı yeni yeni sökmeye başlamıştım. Annem babama anlatıyordu bu onlar için son derece heyecan verici gelişmeyi. Özellikle babam; ümmiydi benim babam. O günün ve dedemin ekonomik koşulsuzluğundan yahut oğlu için öncelikli ihtiyaç olarak görmediğinden işitme engelliler okuluna yazdıramamışlardı babamı. Benimle ve dünyayla ilgili bütün gelişmeleri annemle yaptıkları sohbet üzerinden öğreniyordu. Bu yeni gelişmeyi paylaştığında annem; bir tür horon havası esti kısa bir süre oturma odamızın içerisinde. Hemen sonra salona geçen babam elinde bir gazete ile geri dönmüştü. Anneme kalın ve büyük puntolarla yazılmış manşeti gösterip bana okutmasını ve doğru okuyup okuyamadığımı tespit etmesini istemişti. Şöyle yazıyordu gazetenin ilk ve en üst başlığında; 'E fen di ler Ya rın Cum hu ri ye ti İ lan E di yo ruz.' Okuyuvermiştim tek seferde eksiksiz ve hece hece yazılanı hemen oracıkta. Annemin mutluluğunu beden dilinden anlayan babam gözyaşlarını tutamamış beni aralarına alıp dakikalarca sarılıp hep beraber ağlaşmaya başlamıştık. Okuduğum okuyabildiğim ilk cümle halindeki yazıydı bu. Beyler, Cumhuriyeti, İlan; boyumdan ve lugatımdan büyük kelimelerdi bunlar. Zaman aldı anlamını ve değerini kavramam. İkra demişlerdi ve ikrar etmiştim olanca yaşıma geldiğimde. Dünyaya değil de Cumhuriyete doğmuş bir milletin en anlamlı günüydü 29 Ekim. Bugün her ne yaşıyorsak onun konforundan alıyordu gücünü. Koca bir adam bize koca bir dünya bahşetmişti. Nasıl bilmeyeydik kıymetini? Nasıl tutunmayaydık sımsıkı varlığına. Bu çağa denk gelmiş bütün hayatların yegâne bir mirası var; bizim onu değil onun bizi koruduğu. Kutlu gün; sonsuza değin sür…Devamını oku →Yasemin AkmanBayram-Haydi kızım, hazırlan. Böyle giderse geç kalacaksın-Hazırım anne bak, giydim kıyafetlerimi.Devamını oku →Hatice ÇiçekÇocuk Kalbimde 29 EkimOkullarda haftalar öncesinden başlayan o tatlı telaş, benim çocuk kalbimde hem büyük bir heyecan uyandırır hem de kürsüye çıkacak olmanın hafif ürkekliğini yaşatırdı. Aslında şansım yaver gider, her bayramlarda şiir veya yazı okumak için seçilirdim; bu benim için kelimelerle tarif edilemeyecek kadar gurur vericiydi.Devamını oku →
Sizden gelenler
Bu konuya henüz okur yazısı yok. İlk sen yaz; seçilen yazılar burada yayınlanır.