Başın ne zaman sıkışsa açıp okuyasın diye bu mektubu yazıyorum. Yanında taşı, şüpheye düştüğünde aç oku, umudunu kaybettiğinde elimin kâğıtta bıraktığı izi gör, seni ne çok sevdiğimi hatırla.
Güzel kızım. Yeni bir yolculuğa çıkıyorsun. Bu topraklar erkeklerin daha kıymetli olduğunu, hele de ben, hissettirdiyse şunu bil ki bu, kocaman bir çukurdur. Bu çukurun çıkışı da yoktur. Kendini ne baban ne abinler ne de evleneceğin adam için feda et yavrum. Seni değerli hissettirmeyen hiçbir yerde durma… Ola ki üzüldün, kırıldın, bir omuz aradın, seni kollarımı açarak beklediğimi bil. Bizde seni seviyorum denmez ya bilirsin, öpüp koklanmaz çocuk öyle… Kurban olduğum, sen öp kokla yavrularını.
Kayısılar çiçek açtı yavrum. Sen olsan gelin gibi oldular yine derdin. Şu Arguvan’ın kurağına teselli diye çiçekler ekmiş yaradan derdin. Bir uzun hava söylerdin usul usul.
Yavrum, hayatında aldığın kararlar için başkasını suçlama. Kaderi de suçlama. Kader gayrete aşıktır, derler. Olana boyun eğme. Orada bir sabır, erdem arayıp kendini kandırma.
Kızım, sarı kızım,
Bak sular çağlıyor, taşların arasında. Uğruna göz yaşı döktüğün ağaç karşımda. Yüreğini bir tel gibi titreten her derdi sulara bırakıyorum.
Yorum yaz