Tür: Hikâye
Bu sabah okumaları iyi mi oluyor kötü mü oluyor bilmiyorum.. Şimdi bütün gün takıp Mayayı koluma taa işyerine varana kadar, hayatında neler oldu? Bu hikâyenin onda bıraktığı etkiler nelerdi? Hayatına birini aldı mı almadı mı? Hâlâ yalnızsa benimle sevgisini bölüşüp bölüşemeyeceğini soracağım kendisine..
Ne sanıyordun.. Alt tarafı bir roman.. Bitecekti tabii.. Seğenade Füğ Nadia..
Yazılışı böyle değil ama Maximilian Wagner'in ağzından çıkacak olsa Alman aksanını hiçbir zaman gizlemeyip bu şekilde seslenirdi diye düşünüyorum biricik Nadiasına.. Yazar milleti işte.. İstese kavuştururdu.. İstese bir dostluktan ziyade aşka dönüştürebilirdi.. Ruhlar.. Yalnızca ruh olarak var olsaydık keşke.. Bedenlere bedenlerin yaşına bağlı olarak ayrı düşüyor bazı bir arada olmasını istediğim ruhlar.. Maximilian bana bir şeyler söyle.. Hiç mi geçmedi kalbinden Maya.. Hiç mi aşk vari ısınmadı yüreğin ona karşı.. (Tuhaf; bir yanım da İyi ki olmadı bir ilişkiniz diye düşünüyorum; yoksa Maya ile hiçbir ihtimalimiz kalmazdı) 🙂 Gerçi siz ecnebiler hep böylesiniz.. İlişkilerinizin çizgilerini net bir şekilde belirleyip o tanımda sonsuza dek sürdürebiliyorsunuz.. Bizde öyle değil Maximilian; hep bir aralık hep bir ihtimal üzerine kurulu düşlerimiz.. 'Ölüm bile; 'bir ihtimal dahaaa var o da ölmeek mi dersin'.. Neyse saptırma konuyu Mustafa..
Bir kahve daha içer misin Maxi? Hıh yok mu? Nede? Sohbetim mi sarmadı? Kahvemi mi beğenmedin? Yoksa sen de benim gibi işine mi geç kalıyorsun? Bak benim de piyanom var? Sırf sana özendim de aldım.. Haydi çal şu 'serenad'ı son bir kez daha lütfen.. Ah o deniz kenarındaki delirişin.. Hâlâ tir tir titriyorsun sanki karşımda.. İşte buuuuu.. Yükseliyor notalar.. Durma Maximilian.. Bu kez yarım kalmasın.. Sonsuza dek çalsın bu ezgi…
Yorum yaz